Orta Doğu, İran ve Anadolu mitolojisinin en eski ve etkileyici figürlerinden Şahmeran, başı insan, gövdesi yılan biçiminde betimlenen efsanevi bir varlıktır. Farsça kökenli olan ve yılanların şahı anlamına gelen Şahmeran; yüzyıllardır anlatılan hikayesi, tıp bilimiyle ilişkisi ve kültürel simgeleriyle Türk mitolojisinin en önemli unsurları arasında bulunur. ŞAHMERAN NE ANLAMA GELİR? Şahmeran, Orta Doğu, Anadolu ve İran mitolojisinde köklü bir yeri olan; başı insan, gövdesi yılan biçimindeki efsanevi bir mitolojik varlıktır. Farsça kökenli bu kelime, yılanların şahı ya da yılanların efendisi anlamına gelir. ŞAHMERAN EFSANESİ Kültürümüzde Şahmeran efsanesi genellikle, Cemşab adlı yoksul bir oduncunun hikayesiyle anlatılır: Cemşab ve arkadaşları, bal dolu bir mağara keşfeder. Arkadaşları mağaradaki balı almak için Cemşab'ı içeride bırakıp kaçar. Mağarada mahsur kalan Cemşab, bir delikten içeri süzülen ışığı izleyince binbir çeşit yılanın ve yeraltı kraliçesi Şahmeran'ın yaşadığı büyüleyici bir bahçeye ulaşır. Şahmeran, Cemşab'a merhamet göstererek onu misafir eder. Burada uzun yıllar kalan Cemşab, Şahmeran'dan tıp ve doğa bilimleriyle ilgili pek çok sır öğrenir. Yıllar sonra yeryüzüne dönen Cemşab, ülkenin padişahı hastalanınca Şahmeran'ın yerini gizli tutamaz. Vezirin baskısıyla Şahmeran'ın bulunduğu yer öğrenilir. Şahmeran, Cemşab'a kendisini öldürüp etini padişaha yedirmesini, suyunu da vezire içirmesini öğütler (etini yiyen iyileşecek, suyunu içen ise ölecektir). Her şey planlandığı gibi gerçekleşir; Cemşab Şahmeran'ın etini yiyerek dönemin en büyük hekimi olur, vezir ise zehirlenerek ölür. Şahmeran, bilgelik, şifa, merhamet ve sadakatin simgesi sayılır.